|
Verslag van het werk
in de onderaardse sferen op voormalig concentratiekamp Bergen-Belsen,
10 en 11 juni 2006.
door Nicolaas de Jong
Dit kamp is geen vernietigingskamp
zoals Auschwitz, Dachau, Treblinka of Sobibor, maar was aanvankelijk interneringskamp
voor buitenlandse soldaten, zoals aanvankelijk de Russen. Later werd het
meer een doorvoer-plaats naar andere vernietigingskampen, en toen het
mis ging met de Duitse oorlogsvoering, kwamen veel overlevenden uit andere
kampen te voet hiernaar terug, ontstond er een vrouwenkamp, een tentenkamp,
en een afdeling waar gevangenen, deels buitenlandse Joden, verbleven over
wie onderhandeld werd om uit te wisselen. Vooral deze laatste groep had
het iets beter. Er was een groot ziekenhuis, waar veel gevangenen lagen,
maar waar steeds minder ziekenzorg werd gepleegd naar het einde toe.
Er is hier stelselmatig te weinig eten gegeven, zodat de mensen langzaamaan
verhongerden. Gevolg hiervan was, dat het sociale leven in het kamp nogal
onder druk stond. Men begon kleding en eten van elkaar te stelen, en zij
die hierin afhaakten, werden meer of minder wezenloos, hun ik werd eruit
gedreven, en zo stierven zij langzaam weg. Tegen het einde van de oorlog
hadden ook de nazi’s minder middelen, en kregen de gevangenen nog
minder te eten, zodat in de laatste maanden van 1944, voor de bevrijding
in april, er nog weer veel stierven van uithongering. Voeg erbij dat een
herfst-storm het tentenkamp had weggevaagd, zodat er in dunne kampkleren
over-winterd moest worden, ofwel in te volle barakken, ofwel in de openlucht,
en het beeld de menselijke misère wordt compleet. Ook na de bevrijding
stierven er veel mensen omdat ze ineens weer gingen eten.
Het gevolg hiervan, nu nog, is dat het sociale organisme terplekke flink
is aangetast. Er is al door verschillende groepen helend werk verricht
sindsdien, uiterlijk ziet het er minder grimmig uit dan op de vernietigings-kampen,
maar men voelt de sociale kilte en verlatenheid onderhuids. Opvallend
was het voor de deelnemers aan dit project daarnaast, dat het moeilijker
was om met de overlevenden individueel in contact te treden. De massagraven
op het terrein gaven vaak een algehele beleving van zielepijn, maar niet
een individuele. Op de weinige plaatsen waar nog wel de fundamenten van
barakken waren blootgelegd, ging dit persoonlijke contact weer wat beter.
De moeite met het sociale proces uitte zich ook hierin, dat er binnen
de reeds jaren samenwerkende internationale groep deelnemers, er ineens
drie nieuwe van verschillende nationaliteit bijkwamen, terwijl er twee
reeds bekenden even ervoor afhaakten. In de avond vond er nog binnen de
beken-de groepsgenoten een stevige uiteenzetting plaats, die de volgende
dag tot verheldering heeft geleid. Het gevolg hiervan was, dat het tijdens
het voor-bereidende werk erg moeilijk bleek om een groep te vormen, zodat
iedereen daar op eigen verantwoording stond. Dit gaf soms wat moeite om
in de verschillende onderaardse sferen binnen te dringen, maar veroorzaakte
op andere momenten dat er zo’n nieuwe saamhorigheid ontstond, dat
we ineens weer veel helderder en dieper in deze verworden lagen door konden
dringen, en de er heersende wezens en mensen konden ontmoeten. Uiteindelijk
werd duidelijk dat het ons ook een mogelijkheid gaf om aan de er nog vast
zittende mensen de individuele oprichtingskracht, in en door een groepsproces
heen, voor te kunnen doen. Het geheel heeft daardoor achteraf sterk helend
gewerkt op het oord.
In het werk in de onderaardse sferen kwam vooral naar voren dat er wezens
een ban over het terrein legden vanaf de 4e sfeer, die van de vorm-aarde,
waar de tegen-vormgeesten huizen. Uit de 5e onderaardse sfeer kwam de
zwamachtige groeikracht hiertoe. Dat was ook niet zo verwonderlijk, aangezien
het kamp indertijd was opgezet in een afgelegen bosachtig gebied, weg
van het kritische oog der maatschappij, om de gevangengenomen Russische
soldaten te kunnen huisvesten (en naar gelieven mishandelen en uithongeren,
naar later is gebleken). Het kamp is snel uit de grond gestampt, gebouwd
door gevangenen, kende een woekerachtige groei, en is na de bevrijding
snel weer vernietigd. De groeikracht kwam echter van een laag dieper,
de vuur-aarde, waar de tegen-vormgeesten huizen. Deze waren de inspiratoren
tot de Nazi-ideologieën, welke zich onder andere in de megalo-mane
bouwprojecten van Speer hebben geuit, en waarvandaan ook de inspiraties
komen om de Joden en zigeuners stelselmatig te vernietigen, op grond van
verwrongen ideeën over de aardse ontwikkeling. Daarnaast werd het
duidelijk dat nog veel daar vastzittende mensen ervan uit gingen dat Hitler
toch een van hen was (hij was nl. tweeduizend jaar geleden ook geïncarneerd
geweest in Israël, toen als priester). Nadat hen werd verteld dat
hij hierin een minder mooie rol had gespeeld en nu de gevolgen ervan had
willen afwimpelen, konden weer vele van deze mensen opstaan en verder
gaan op hun geestelijke reis.
Het waren met name deze drie sferen waar we ons moeite hebben getroost
de boel in beweging te brengen. Wat uiteindelijk ook lukte; er is meer
licht en bevrijding gekomen, en de gevallen wezens lieten ook transformatie-krachten
in zich toe. Hierna waren de laatste drie sferen toegankelijker, en konden
we ook hierin meer licht- en liefdeskrachten met ons gezang laten weerklinken,en
zagen verschillende van de deelnemers dat hierin weer orde werd hersteld.
Uiteindelijk is iedereen zijns weegs gegaan met een verrijking aan inzichten
in het reinigen van een gevallen plaats, en daarnaast in de mogelijke
gang van een sociaal proces, die van individueel streven toch op momenten
een ontmoeting teweeg kan brengen, en daardoor des te dieper kan doorwerken.
Terug naar Sampo
home
|
|
