Tijdschrift

voor transformatie

Nummer 1 Herfst 2006

 

Het informatie tijdperk

door Rudolf Old Oak, informaticaspecialist

Het huidige tijdperk wordt vaak het informatietijdperk genoemd. Wat doet dit met onze vrije wil? Hoever laten we ons leiden of nemen we zelf het heft in de hand op zoek naar informatie die we kunnen integreren?

Ooit zei eens een wijze man: "Toon mij uw boekenkast en ik zal u zeggen wie u bent”. Tegenwoordig geldt dit nog steeds. Om een indruk te krijgen van de voorkeuren en interesses van iemand kun je afgaan op de voorwerpen in het huis, de boekenkast, de muziek en video/DVD's. Ook de webadressen die iemand bezoekt op internet geven aardig weer wat iemand bezig houdt. De westerse mens als informatieverzamelaars heeft toegang tot vele bronnen van informatie.

Media

Werd vroeger de dag nog rustig begonnen, tegenwoordig is het eerst even het ochtendnieuws meepakken tijdens een snelle boterham en dan gauw de kinderen wegbrengen naar school. Vervolgens de autoradio aan op weg naar het werk, om even de laatste commentaren op het nieuws te horen en eventueel ander glamournieuws uit de showbizz. Op het werk misschien nog even de beurs in de gaten houden via internet en de laatste nieuwsfeiten die op internet worden vermeld. Na een dag hard werken naar huis en even ontspanning zoeken op de bank met de televisie aan. Kijkend naar een lekkere soap of film, zodat je even niet hoeft na te denken. Vlak voor het naar bed gaan nog even het avondnieuws en dan 'heerlijk' slapen. Zo wordt de geest de gehele dag overstelpt met informatie die bij het invallen van de duisternis verwerkt moet worden in de slaap.

Infostress

Van alle informatie die je tot je neemt en de indrukken die je opdoet in sociale relaties wil je graag een sym- of antipathie voor jezelf definiëren. Of je het er wel mee eens bent of niet, en wat de gevoelens over de verkregen informatie of indruk is. Kortom er is een hoop te doen in ons bewustzijn. Daarnaast moet je over de uitkomsten nieuwe strategieën en plannen maken wat je vervolgens gaat doen. Is de tijd om alle indrukken te verwerken te kort, dan kan al gauw een vorm van infostress ontstaan. Je doet 's avonds je ogen dicht en vervolgens begint een heel scala aan indrukken aan je bewustzijn op te dringen, zonder enige controle hierover te hebben.

De binnen- en de buitenwereld

Als een persoon verstilt en de aandacht op zijn binnenwereld vestigt, kan hij waarnemen wat hem zoal bezig houdt. Hoe beter hij zijn aandacht kan centreren, des te meer hij komt tot inzicht en zichzelf. Mensen die hier moeite mee hebben, dwalen af van het een naar het ander en maken gedachtetreintjes die nietszeggend zijn. De woorden die door hun hoofd spoken, vormen een keten van losse en fragmentarische delen die eerder zijn opgepikt door het bewustzijn.
Als je in ogenschouw neemt dat de buitenwereld voor een groot gedeelte de impact van de beleving van onze innerlijke wereld vormt, kun je je terecht gaan afvragen: wat wil ik aan informatie van de buitenwereld? Andersom is het natuurlijk ook waar. Dat wat ik innerlijk ervaar, straal ik uit en geef ik weer af aan de buitenwereld. Een wisselwerking tussen de twee werelden. Betrek je dit op een grotere schaal, dan is het mogelijk zelf aan de binnen– en buitensfeer mee te werken. Dit is onder andere door de meditatie-technieken van Maharesh Yogi aangetoond; hij liet 1 % van de bevolking van een stad mediteren, en kon zo veroorzaken dat de agressiviteit en misdaad significant afnam. Het is zo dat hoe meer mensen zich gaan ergeren aan bepaalde dingen in de buitenwereld, ze dit innerlijk meenemen naar elders en dit weer ‘afgeven’. Dit komt dan bij andere mensen terecht in de binnenwereld die dit op hun beurt weer innerlijk beleven. Kortom belevingen, emoties en gedachten resoneren door de ruimte en kunnen worden opgepikt door ons mensen. Je kunt spreken van bewustzijnsvelden die op bepaalde plekken ogenschijnlijk in de lucht hangen doordat velen hieraan voeding hebben gegeven. Een persoon kan zich hierop bewust of onbewust afstemmen en meegaan in dit veld of het alleen buiten zich houden als iets waar hij geen deel aan heeft. Als een persoon bewustzijn hierover heeft verkregen, dan kan hij deze velden aanvoelen zoals je ook stemmingen kunt aanvoelen. Rupart Sheldrake beschrijft dit in zijn boeken, en noemt ze morfogenetische velden; die geven een helder beeld over deze zienswijze.

Aandacht en techniek

Communicatietechnologie in onze moderne wereld vraagt veel aandacht van het individu en neemt je mee in stromingen die steeds minder met je eigen wezen te maken hebben. Radio, televisie en internet geven je een overdaad aan informatie, maar deze is gefragmenteerd en maar ten dele bruikbaar voor ontplooiing. Vaak wil je graag even je eigen aandacht verleggen, en dan ben je geneigd om enige verstrooiing te zoeken in vermaak of ditjes en datjes van andere mensen. Blijkbaar ben je op zoek naar rust en denk je dat dit het middel is om even bij te tanken. Vaak zit je al zo vol met informatie en de bijbehorende emoties, dat je deze eigenlijk naar de achtergrond drukt met nog meer informatie. De techniek maakt het mogelijk om je aandacht af te leiden. Je geeft je dan makkelijk over aan emoties waar je misschien helemaal niet aan toe bent of waar je op het moment dat je de TV aanzet helemaal niks mee kunt. Toch moet de ziel ook al deze beelden weer verwerken. Kortom je verzamelt indrukken die je niet in je eigen ontwikkeling kunt plaatsen en zodoende een ballast vormen voor je eigen innerlijke wereld.

Waar radio en televisie niet meer kanalen genoemd worden maar doelgroepzenders, bepalen enkelen de meningen, emoties en belevingen van miljoenen mensen. Televisie, radio, internet en krant als massacommunicatie media van enkelen naar velen. Zo ontstaat elke dag een 'Waan van de dag', die door miljoenen mensen wordt gevolgd en zelfs actief wordt verspreid en bediscussieerd. Waar mensen honger en behoefte hebben naar de laatste feiten om mee te kunnen praten in de sociale omgeving.

Op 30 oktober 1938 luisterden vele mensen naar een hoorspel op de Amerikaanse radio genaamd 'War of the Worlds' door H.G. Wells. Het hoorspel ging over Marsbewoners die de aarde aanvielen. De meeste mensen wisten echter niet dat het om een hoorspel ging en dachten dat wat de radio ten gehore bracht de werkelijkheid was. De mensen raakten hierdoor in volledige paniek. Dit alles tot hilariteit van de radiozender die hierdoor in de belangstelling kwam te staan.
Tegenwoordig is in de VS het onderscheid tussen waarheid en fictie in de media zo flinterdun geworden, dat men verslaggevers van programma’s waarbij het niet duidelijk is of het over waargebeurde feiten gaat, vaker een programma hoort afsluiten met opmerkingen als “It might just as well have been happening”.

Ook in Nederland zijn spindoctors, mensen die de media naar hun hand zetten voor een bepaald doel, steeds meer gewoonte dan uitzondering. Wordt het nieuws gemaakt of is het een verslag van de realiteit? De meeste mensen nemen het voor waar aan wat de radio of televisie zeggen. De radio en televisie als ultieme waarheid die boven alles uitstijgt.

Aandacht en vrije wil

Als je informatie tot je neemt, hebben de beelden of woorden een bepaalde impact op je bewustzijn. De indruk die deze informatie bij je achter laat, heeft behoefte aan aandacht van onze geest. Ben je er niet met de aandacht bij, dan dringt het niet door tot in je waakbewustzijn. De vrije wil om een keuze te maken of je wel of niet bepaalde informatie tot je wil nemen ligt bij ons zelf. Je kan ten alle tijden beslissen of je iets wel of niet wilt zien, horen of lezen. Je dient er rekening mee te houden dat alle informatie aanzet tot gedachtepatronen en je hiermee jezelf ontwikkelt in geestelijke zin. Elk beeld of woord roept associaties in jezelf op die we betrekken bij het kleuren van de waarneming.

Onze wil opzij gezet

Bij alle informatie die je tot je neemt, moet je jezelf opzij zetten om dit bij je binnen te laten dringen. Dit heeft als gevolg dat informatie die niet past in ons denkbeeld en bewustzijn, toch de kans krijgt om in ons wezen te komen. Om nu je eigen vrije wil beter tot zijn recht te laten komen, is het van belang dat je de impulsen van jezelf leert waarnemen en die welke afkomstig zijn van andere bronnen. Door dit onderscheid te maken, kun je er elke keer voor kiezen en zeggen: dit is mijn wil of dit is van iets anders afkomstig. Zo kun je uiteindelijk dichter bij je eigen kern komen en zul je minder problemen veroorzaken in je leven.

Tot slot

Alle associaties die informatie teweeg brengen in je geest, komen meestal voort uit bronnen waarmee je jezelf omringt. Dus om terug te keren op de beginstelling “Toon mij uw boekenkast en ik zal zeggen wie u bent” heeft de informatie die je tot je neemt, veel zeggenschap over hoe je in de wereld staat en hoe je de vrije wil uitleeft. Je schept met de informatie je eigen beeld en hoe je op impulsen van buiten reageert. Dus koester uw eigen geest en maak er iets moois van. De keuze is aan u!

Rudolf Old Oak is computerprogrammeur en verdiept zich in nieuwe mogelijkheden van programmeren in samenhang met de groei van ons bewustzijn.

Terug naar Sampo home