Tijdschrift

voor transformatie

Uit: 3e Fjodor Nieuwsbrief, herfst 2004

Verslag van intensieve landschapsgenezing 14/15 Augustus 2004 binnen het voormalige concentratiekamp Dachau (nabij München)

Door Regula Berger

Bij gedeeltelijk gieten van de regen (zaterdag) en warme zonneschijn (zondag) heeft een groep (met landschapswerk op moeilijke plaatsen ervaren) Nederlanders en Zwitsers onder de leiding van de astrosoof/instrumentbouwer/ landschapsgenezer en onderzoeker Nicolaas de Jong (Bergen, NL) landschaps-genezing uitgevoerd in het concentratiekamp Dachau (een vervolg op het landschapswerk in concentratiekamp Auschwitz vorig jaar herfst).
Eerst stemden we ons af op de dan aanwezige sterrenconstellaties terplekke (wat Nicolaas de Jong met zijn lier in soorten van toonaarden en ritmen benaderend heeft gespeeld) door middel van zangimprovisatie op het zeer geblokkeerde punt van instroom van de landschapstempel (de plaats schijnt sinds de 16e eeuw een sacrale plaats geweest te zijn). Daarop onderzochten wij individueel en ieder voor zich het gehele terrein en kwamen samen bij het transformatiepunt (in het midden van een groep van berkenbomen dichtbij het gebouw waar de leiding van het kamp was geweest). Daar probeerden wij in de 9 onderaardse lagen door te dringen door middel van instemmende reso-nantie door ritmisch gezongen teksten (op geïmproviseerde tonen) – binnen elke laag werden bepaalde element- en hiërarchische wezens aangesproken – en hier vragend te onderzoeken, wat er gedaan kon worden om de bevrijding van nog vastzittende zielen en ‘gevallen wezens’ in de betreffende sfeer te ondersteunen.

Het was buitengewoon ontroerend te ervaren, hoe zeer deze wezens erop schijnen te wachten, dat de mensen met invoelend-vragend bewustzijn aan de omvorming en verdere ontwikkeling meewerken, en er door de verschillende "antennes" van de deelnemers verschillende maar alleszins waardevolle beelden en inspiraties ontstonden. Verscheidene deelnemers namen ook massa's van onverloste/gevangen zielen waar, die ‘geïnteresseerd’ op de gebeurtenissen toezagen en gedeeltelijk van de plaats zich konden ‘losmaken’.

Voor mij het meest indrukwekkende was het verschil tussen de 7e onderaardse ‘tegensfeer’, waar Christus duidelijk reeds bevrijdend gewerkt had, en de 8e ondersfeer, waar nog geen licht van Christus bemerkt kon worden, maar ijzige duisternis, een soort zwart-magische tempelaanleg (naar mijn waarneming), maar ook (in de 9e sfeer) de liefhebbende-beschermende Aardemoeder, die de aarde teder beschermend in haar schoot droeg, sterker dan elke donkere macht.
Deze ervaring versterkte in mij het vertrouwen, dat wij niet slechts machteloos zijn, maar dat onze liefdevolle, betrokken medewerking (in de bescherming binnen de groep in de betekenis van “Waar 2 of 3 in mijn naam samen zijn, Ik in hun midden ben") gewenst en werkzaam is.
In tegenstelling tot de verrassend vrij talrijke weekeindebezoekers van de tegenwoordig als gedenkplaats Dachau ingesteld monument, die vooral emotioneel diep geraakt schenen (op het gevoelsniveau), had ik de indruk dat wij ons al werkende bevonden in de lagen van oorzaken/veroorzakers (inspiratoren) van geweld, sadisme en van de massamisdaden.
Mijns inziens is dit belangrijk, tijd-noodzakelijk werk, wat echter niet door ‘beginners’ van landschapswerk uitgevoerd zou moeten worden, maar ervaring en ik-sterkte/geestelijke stabiliteit vereist.

Als probleem ervoer ik vooral de taalmoeilijkheden (verkeerd vertaalde Mantrateksten vanuit het Nederlands in het Duits), die me om te verbeteren een grote aangelegenheid is, maar die enorme tijd- en energieinspanningen vereisen.

Steffisburg, Zwitserland, 18 Augustus 2004, R. Berger, apothecaris en Werbeck-zangtherapeut.

Terug naar Archief

Terug naar Sampo home