Tijdschrift

voor transformatie

Uit: Bruisvat 2, voorjaar 2000

Van Algol tot Ahriman
De macht van Medusa
door Patrick Steensma

Om onze huidge tijd beter te begrijpen, kunnen kometen, de mythe omtrent Perseus, Medusa en Andromeda, en aspecten van de laatste 150 jaar geschiedenis en economie daartoe bijdragen.

Hale-Bob, Hyakutake en Perseus

Twee zeer noemenswaardige fenomenen van de laatste jaren die in onze tijd zijn terug te vinden, zijn de verschijningen van de kometen Hale-Bob en Hyakutake. Interessant is het om wat betreft kometen bij de Apokalyps van Johannes te rade te gaan. Johannes heeft het daarin elke keer over dieren als hij het heeft over de kracht en de werkzaamheid van kometen. Zo vallen kometen samen met het zevenkoppige dier (Ahriman) en het twee-hoornige dier (Sorat), omdat ze in die tijd nog veel meer met het fysieke samenhingen, en in de hemel tot uitdrukking kwam wat op aarde gebeurde. Een relevant fenomeen dat hierin nader inzicht geeft, was de komeet Bielas in de jaren ‘40 van de 19e eeuw. Deze verscheen elke zes, zeven jaar, en kwam steeds dichter bij de baan van de aarde. Volgens berekeningen was hij 13 keer dichter bij de aarde dan de maan, en volgens die berekeningen zou hij in 1933 - als hij niet zou opsplitsen in meerdere delen - op aarde een catastrofale inslag hebben veroorzaakt. In 1872 valt hij echter uit elkaar en een meteorietregen is het gevolg. Steiner zegt dat via deze meteorietregen eind jaren ‘70 van de 19e eeuw de heerschappij van Michael op aarde kwam die de Draak op aarde wierp, en die zodoende niet meer in de hemel is te vinden en het aan de mens is om zich met hem op aarde uiteen te zetten. Hij zei dat het dier in 1933 de kop op zou steken, hetgeen uitgekomen is in de vorm van Hitler-Duitsland. Deze uiteenzetting met het beest is nodig alvorens men de etherische Christus kan gaan waarnemen.(1) Door een meteorietregen neemt de aarde de komeet-substantie op, verteert het en het geestelijke kan opstijgen en verenigt zich met de astraallichamen van de mensen in goede en in kwade zin. In goede zin doordat de komeet-substantie bestaat uit een cyaan, waarin verbindingen van koolstof (bouwsteen van het fysieke lichaam) en stikstof (drager van het zielelichaam) op aarde worden verdeeld voor de loutering van de astraallichamen (dragers van de ziel). In “kwade” zin doordat het de wilde krachten van het astrale ontke-tent en het het dier loslaat uit de gevangenschap van de aarde. Ahriman loert er dan ook op om de komeetbanen te benutten en die de plaats te laten innemen van die van de kosmos, dat wil zeggen de omloop van de planeten in een geheel andere configuratie te brengen.(2) Maar als er geen kometen waren, dan konden de mensen niet de ontwikkelingen doormaken, die zo aan het mensenwezen worden voorgeschoteld.

Het opmerkelijke aan Hale-Bob en Hyakutake is de manier waarop zij elkaar (haaks) gekruist hebben. Dat kruispunt lag voor de ster Algol. Hyakutake ging er op 11 april 1996 doorheen en Hale-Bob op 11 april 1997. Het lijkt dus belangrijk om te weten waar Algol voor staat, en daarvoor is het zinvol te rade te gaan bij diverse volkeren. In het Arabisch betekent het de lijkenetende boze geest, de demon, en de oude wijsgeren beschouwden het als het oog van de demon. Voor de Joden was Algol bekend als het hoofd van Satan en Lilith, de nachtelijke vampier van de onderwereld. Van de Chinezen kreeg Algol de titel “opgestapelde lijken” en werd daar beschouwd als de slechtste ster aan de hemel. G.M. Sesti noemt het de meest duivelse en boosaardige ster van de hemel. M. Palmer noemt het de meest kwaadaardige, gewelddadige en gevaarlijkste ster in de hemel.(3) En de Grieken zagen hierin het oog van Medusa.(4)

Algol

Om hierover verder helderheid te verkrijgen is het behulpzaam de mythe van Perseus en Medusa onder de loep te nemen. Dit heeft verder ook zijn zin, omdat aan de stand van het lentepunt is af te lezen in welke fase van de mensheidsevolutie wij ons nu bevinden. Dit lentepunt beweegt achterwaarts door de dierenriem heen, en brengt zo telkens de krachten/ kwaliteiten van de sterrenbeelden op aarde. Het staat nu in 5° Vissen, en in deze zône speelt zich voor het merendeel deze mythe af.(5) Ten tijde van Christus’ fysieke incarnatie stond het lentepunt in 0° Ram (dat wil zeggen dat het door het hele sterrebeeld Ram heen is gegaan) en de met Algol samenhangende tegenwerkende krachten[6] (die op aarde zijn gekomen doordat het lentepunt erdoorheen is gegaan), waren voor Christus nodig om het Mysterie van Golgotha te kunnen voltrekken.

De “sterren”beelden zijn: Perseus, de Draak, Cepheus (het vierkante deel), Hagedis, Pegasos (ook doorlopend in de Waterman), Andromeda en Noorderdriehoek (allen staand in de noordelijke sterrehemel), verder Cetus, Vloed Eridanus en Phoenix (in de zuidelijke sterrehemel).
Perseus (7), de zoon van Zeus (de Grieken zagen zijn stempel in de Noorderdriehoek en hij staat voor het kosmische astraallichaam) en de mooie Danaë(8), tuinde, door zijn moeder te beschermen tegen Polydectes, in een list van hem, waardoor hij beloofde het hoofd van de gorgon Medusa (staand voor de oude atavistische [ook mediamieke] helderziendheid) te gaan halen.

Medusa was degene die tempel van Athene ontwijd had door daar met Poseidon (staand voor het kosmische etherlichaam) in bed te duiken (zij baart van hem een kind, waarop ik later terug kom). Als vergelding maakte Athene haar zo lelijk en angstaanjagend dat haar blik iedereen in steen zou veranderen, dat wil zeggen dat iedereen ondermijnd wordt in zijn/haar wil, de gedachten gedood en de gevoelens bevroren. Het haar van Medusa heeft de vorm van krioelende slangen, gecreëerd door Poseidon, staand voor het etherische, de driftensfeer, ook te beschouwen als slangen (extreem goede verteerders) die in de stofwisseling (darmkanaal) zitten, en die bij haar doorschieten naar het hoofd, oftewel klakkeloos een in het denken te voorschijn komende wil. Het woord Medusa betekent dan ook listig, vernuftig, sluw.(9)

Athene schiet Perseus te hulp door hem een glanzend gepoetst schild van metaal te geven, waarmee hij haar vanachter kan besluipen, en door de weerspiegeling ervan haar hoofd kan afhakken.(10) Ook krijgt hij, door Athene’s hulp, van de God Mercurius een onbreekbaar sikkelmes (van steen, wijzend naar verleden tijden) om haar hoofd mee te kunnen afhakken. Verder verzamelt hij gevleugelde sandalen (om overal heen te kunnen vliegen waar hij maar wilde), een magische zak, om Medusa’s hoofd in te doen en de helm van onzichtbaarheid, die aan Hades, god van de onderwereld, toebehoorde. Perseus vloog toen naar het verre Noordwesten, ver voorbij Hyperborea, voorbij de dag (c.q. naar het verleden). Medusa sliep daar in het land dat altijd mat grijs was. Hij trof daar de gorgonen-zusters slapend aan, en al kijkend in het schild hakte hij Medusa het hoofd af en stopte het in de zak. Zo blijkt het ook uit het sterrebeeld Perseus, die laat zien dat hij het hoofd van Medusa vast houdt, met de blinkende ster Algol erin. Na het afhakken van haar hoofd verscheen meteen uit het lichaam van Medusa het witte gevleugelde paard Pegasos (het lichaamsvrije denken), die de lucht in vloog, en ook het zilveren zwaard, beeld voor het onderscheidend vermogen dat met het verstandelijke denken kan worden ontwikkeld. Toen ontsnapte hij aan de wakker geworden zusters door de helm van onzichtbaarheid en vloog op zijn sandalen naar het Zuiden.

Op zijn vlucht terug zag hij de aan de rotsen (staand voor het fysieke lichaam) geketende Andromeda (beeld voor de ziel van de mens). Hij werd op slag verliefd op haar en ging erheen om te vragen wat er aan de hand was. Daar kwam hij haar moeder tegen, de koningin Cassiopeia (staand voor de levenssubstantie die de ziel draagt en die aanvankelijk nog ongevormd is) en haar vader, de koning Cepheus (die de vorm heeft van een huis, namelijk een driehoekig bovendeel en een vierkant onderste deel, als beeld voor het fysieke lichaam, waarin een geest kan wonen). Zij waren heersers over oude rijken (c.q. cultuurperioden), te weten Indië, Perzië en Egypte.
De Vloed Eridanus speelt in de ketening van Andromeda ook een specifieke rol. Het is het oerbeeld van de erfelijkheids-stroom van 42 paren voorouders(11) uit wiens krachten men kan putten, maar geeft ook met zijn wervelende kronkeling de bewegelijkheid van het levende aan. In de mythe is dit ook terug te vinden in het brutale opscheppen van Cassiopeia over de superieure schoonheid van haar dochter, naar aanleiding waarvan Poseidon Cetus - de Walvis(12) - op hun koninrijk afstuurt om hun land braak te leggen. Alleen het offer van Andromeda kan hem tevreden stellen. Door de Phoenix-krachten (de uit zijn eigen as herrijzende vogel en beeld voor vernieuwing van een fysiek lichaam vanuit een geestelijk proces) kan deze erfelijkheidsstroom worden omgevormd. Perseus mag van de ouders van Andromeda met haar trouwen als hij haar redt. Hij redt haar dan door naar Cetus te vliegen en er het hoofd van Medusa op te richten, die vervolgens in steen verandert. Daarna wil hij met Andromeda rouwen, maar haar ouders zijn de belofte vergeten, dus doet hij hetzelfde en zij verstenen, en hij kan met Andromeda trouwen. De verleiding waaraan Andromeda, onze ziel, ook is blootgesteld wordt mede bewerkstelligd door de Hagedis, die staat voor de ongetemde drakekrachten, die afleidend en afsplitsend werken op het ik. Opent de ziel zich voor de werkingen van de geest dan kan zij zich verder ontwikkelen en kan haar denken lichaamsvrij worden - Pegasos. De uitkomst van dit alles is ook vervat in Pegasos die samen met Andromeda een groot vierkant vormt in de Vissen-zône. Naar de Waterman-zône opent zich dit vierkant, met drie lijnen van sterren, met elk een eigen richting (als een bevrijd zieleleven van denken, voelen en willen door de bewustzijnsziele-ontwikkeling). Een openbreken van de aards-fysieke vierkants-vorm, en een omvorming van de aardse werkelijkheid, als een openende bloem, een specifiek gebaar voor de Waterman-zône.
De mythe lijkt er zo duidelijk op te wijzen dat er nu voor ons een weg nodig is om te gaan, waarna wij met de Geest-zelf-cultuur van de Waterman door kunnen gaan. De kruising en verschijning van de vermelde kometen lijkt een uit de geestelijke wereld afkomstige impuls te behelzen, waardoor wij die uiteenzetting met Medusa en Algol, de komende tijd ook in zijn volle diepte in onszelf en de wereld aan kunnen gaan. Het slagveld vindt dus plaats in de ziel. Deze moet zijn plaats krijgen in onze relatie met onszelf en de wereld. Centraal staan de driften die in ons levenslichaam heersen. Het gaat om de omgang met en vormgeving van die driften (gebed in de erfelijkheidsstroom, ons de mogelijkheid gevend ons geïndividualiseerde levenslichaam op te bouwen) in de begeertensfeer (gevoelssfeer). Dit zijn wilsimpulsen/idealen die vragen om hun onderkenning, ervaring en vormgeving, die willen worden gevoed door het gevoel en kunnen worden getoetst aan het in het gevoel huizende geweten, om zo vergeestelijkt vorm gegeven te kunnen worden. Zo niet dan schieten de driften door naar het hoofd, waar ze zonder toetsing aan het hart, veelal zich uiten als begeerten die dergelijke gevoelens genereren en daarmee juist voer zijn voor demonen. Een te ontwikkelen lichaamsvrij denken is hierbij nodig om op een veilige manier in die etherwereld wegwijs te kunnen worden en daarvanuit een medescheppend wezen te kunnen worden.

Wat zegt de Bijbel hierover?

Ook de bijbel duidt op de uiteenzetting met de driftensfeer als opgave voor de 5e cultuurperiode in Mattheüs 14:13-21 en 15:32-38. De tweede passage gaat over het voeden van 4000 mensen met
“7 broden en wat visjes”. Christus’ discipelen wisten dat het getal 4000 staat voor de 4e cultuurperiode. De 7 broden slaan op de 7 dag-sterrebeelden. De 4e periode is voor de uiteenzetting daarmee. In de eerste passage gaat het om de spijziging van 5000 mensen met 5 broden en 2 vissen. Christus’ leerlingen wisten dat hier gerefereerd werd aan de vijf nachtelijke sterrebeelden, die in de 5e cultuurperiode aan de orde komen en staand in het teken van Vissen (dit sterrebeeld bestaat dan ook uit twee vissen). Deze nachtelijke sterrebeelden gaan over de meer onbewuste, duistere driftensfeer. Wat er over is, zijn dan 12 manden, dat wil zeggen dat dan de uiteenzetting met alle dierenriemsterrebeelden is doorlopen.(13)

Verder geeft Steiner in dit verband aan dat er een spiegeling is van de laatste 3 voorchristelijke millenia. Het laatste van Salamo spiegelt zich in 0-1000 na Chr. en staat in het teken van wijsheid. Het eén na laatste, de jaren 2000 -1000 v. Chr. van Mozes, spiegelt zich in de jaren 1000-2000 na Chr. en staat in het teken van de mystiek. En de jaren 3000-2000 v. Chr., de periode van Abraham (14), spiegelen zich in de jaren 2000-3000 na Chr. en staan in het teken van een hernieuwing van de tijd van Abraham en het opengaan van het derde oog voor de etherwereld, dat wil zeggen dat mensen de etherische Christus kunnen gaan waarne-men. Zoals Abrahams tijd eruit bestond om het godsbewustzijn in de fysiek-zintuigelijke wereld te halen (vandaar het begin van het duistere tijdperk, Kali Yuga, 3000 v. Chr.), bestaat de spiegeling van deze tijd er nu in om dat godsbewustzijn weer los te maken van de fysieke hersenen en de geestelijke wereld in te leiden.(15) Verder is het opvallend dat tijdens Abraham’s leven in het verhaal over de verwoesting van Sodom en Gomorra het voorval zich voordoet dat de vrouw van Lot in een zoutpilaar verandert als zij omkijkt (dat wil zeggen naar het verleden terug neigt[16]) en dus dood gaat ! Zo zijn er en zullen er steeds meer hiermee samenhangende verschijnselen zich voordoen die voor ons aanleiding zijn om ons bewustzijn aan te scherpen en om te vormen, en/of er een alternatief naast te zetten. Waar is deze thematiek in onze huidige tijd dan terug te vinden ?
Medusa in onze directe omgeving
De grabbelton hiervoor is levensgroot. Een vorm is de kleuren-tv. TV kijken heeft een in steen veranderend effect op mensen. Je wordt moe, uitgemolken en je brengt zelf geen gedachten voort, maar kant en klare beelden worden je voorgeschoteld, en je beleeft er dus ook niks echts aan. Door de hiermee gecreëerde fantasiewereld, wordt het voor mensen steeds moeilijker om het onderscheid te maken tussen ervaringen die ze denken dat ze gehad hebben en ervaringen die ze echt hebben gehad. Dit aangetaste onderscheidingsvermogen ondermijnt tevens het gevoel voor waarheid. Idem dito het werken met computers. Staren in een scherm van elektriciteit (gevallen licht) zuigt je energie op en door het werk ermee, via toetsenbord of muis, krijgen steeds meer mensen last van oververmoeidheid en RSI.(17) De magische technologische werking veroorzaakt een soort slaapwandelingsroes(18), en mede daardoor verkeren we op veel plaatsen in een overvloed van elektro-magnetische golven. Ook worden we dagelijks overspoeld met reclameuitingen (1600 per dag), van manipulatieve aard, met veelal op de driftensfeer aansprekende beelden, met veel krachtige, felle kleuren en verleidelijke modellen. Ook alcohol - als woord direct afstammend van “Algol” - heeft een Medusa effect, want het conserveert (stilstand) en houdt je in je ontwikkeling tegen. Een ander aspect van Medusa zit ‘m ook in het zout. Alchemisten spraken over de polariteit tussen warm en koud, als sulfur en zout. Medusa zuigt je warmte weg en laat je koud en tot zout worden (zoals de vrouw van Lot). De energiestroom gaat zo één kant op (zoals bij tv, film, computer en internet !). De energiestroom, voortgebracht in een goed gesprek of een met je innerlijke leven samenhangende activiteit -zoals zingen-, heeft een dynamische, belevendigende kwaliteit. Dit geldt ook voor de energie die voortgebracht wordt door ethertechnieken. Die van Medusa zuigt je levenskrachten/ bewustzijn op en geeft niks terug

Medusa in de wereld

Boeiend is het om terug te komen op het kind dat Medusa baart. Gezien haar inslag en die van Poseidon is het goed te volgen dat dat kind staat voor Ahriman, oftewel zijn incarnatie. Ahriman grijpt aan in de driftensfeer (het beest met de 7 koppen en de 10 horens, opkomend uit de zee [de etherwereld]) en is de heerser over het intellect. In onze cultuurperiode, en wel in het derde millenium, staat ons deze incarnatie en de uiteenzetting daarmee te wachten. (19) Ahriman werkt vanaf halverwege de 15e eeuw steeds sterker en sterker, maar vanaf 1840 heeft hij echt toegeslagen met een materialistische impuls, en alles wat we tegen-woordig aan materialisme meemaken is daar een uitvloeisel van. Veel fenomenen vanaf die tijd duiden op zijn steeds dichterbij komende incarnatie en de voorbereiding hiervan. Voor de huidige mens is het van groot belang om deze incarnatie met zo groot mogelijk bewustzijn tegemoet te treden, en om op onbevangen wijze de krachten te leren kennen, door welke de mensen zich wapenen kunnen, om niet aan de verleiding en verzoeking van de ahrimanische machten blootgesteld te worden. Hij probeert de mensen zo veel mogelijk in het onbewuste te laten over zijn komst, zodat hij de mensheid kan overvallen met zijn incarnatie, en hen zo sterk mogelijk kan verleiden en verzoeken. Hierdoor is het belangrijk om na te gaan waarin die voorbereidingen te vinden zijn en welke middelen hij daarvoor aan wendt.

Eén ervan is het niet doorhebben van wat de betekenis is van bepaalde denk- en voorstellingswijzen, die juist in de huidige tijd overheersend zijn geworden. Bijvoorbeeld de wijze waarop een mens zich in vorige cultuurperioden voelde. Hij wist dat hij onderdeel was van de kosmos en dat in zijn mensenwezen de krachten doorwerkten van de sterren die hij boven zich zag. Tegenwoordig kijken wij hiernaar aan de hand van wiskunde en mechaniek, en denken dat we het allemaal helemaal door hebben. Punt is dat dit één kant van de zaak is, en geen absolute waarheid, en het geeft eerder aanleiding tot het voortbrengen van illusies. De tegenwoordige overheersende materialistische wetenschap is er dus eén van illusies. En Ahriman heeft er het grootste belang bij dat mensen deze perfectioneren, dat ze niet door hebben dat het illusies zijn en ze te brengen tot het bijgeloof van de absolute waarheid hiervan. Deze wetenschap is niet slecht of zo, maar het is meer een aanleiding en uitdaging om die illusies te doordringen met bewustzijn vanuit een wetenschap die is gebaseerd op een geestelijke inslag. Aan de hand hiervan probeert hij ook de mensen in slaap te sussen door een intellectueel leven onder de mensen te verbreiden, niet alleen in het wetenschappelijke, maar ook in het sociale. Dit heeft echter nauwelijks iets met de werkelijke belangen van de mens te maken.
Een tweede middel is om al datgene op te stoken wat mensen in (kleine) groepen verdeelt, zodat die elkaar gaan bestrijden (oorlogen). Zo benut Ahriman de verhoudingen, voortkomende uit de erfelijkheidsstromen -familie, stam, ras en volk-, om mensen tegen elkaar op te zetten. Ook heeft het juist hiermee te maken dat het huidige intellectuele denken in een bepaalde laag van het zijn ligt, en dat het niet doordringt tot en met de realiteiten. Daarom kan men het ene bewijzen, maar net zo goed het tegendeel, waardoor er chaos in de hand wordt gewerkt. Als iets echter is bewezen, hoeven wij het nog niet als iets waardevols voor het leven of als iets levenskrachtigs te beschouwen.
Ook is het beschouwen van de evangeliën als hét Christendom een halve waarheid (en dus ook halve leugen), die mensen benevelt en zodoende Ahriman zeer goede middelen in handen geeft om zijn doel te bereiken. Door de evangeliën kan men tot een hallucinatoir visioen komen van Christus, maar niet tot de realiteit van Hem. Daarom is de huidige theologie ook zo materialistisch, en vormen diegenen die, vooral door hun hoogmoed, alleen op het evangelie zweren en elke manier van werkelijke geestelijke inzichten hieromtrent afwijzen (hieronder vallen ook de overige meer sectarische spirituele stromingen) het begin van de kudde die Ahrimans aanhangers zullen zijn. Ahriman zal ook die individualiteit zijn die mensen zal laten zien tot wat voor een ongekende scherpzinnigheid de mens kan komen als hij alles, wat vanuit de aardekrachten de scherpzinnigheid kan bevorderen, aanwendt. Men zal erachter komen dat dit juist met de organen van het verstand te maken heeft en niet met die van de geest. De opgave omtrent zijn incarnatie ligt wat dat betreft hierin dat de mensen leren begrijpen wat men door het fysieke leven juist niet kan bereiken.
Nog een middel. In vroegere tijden waren de heersers de ingewijden, sinds de 15e eeuw werd het heersende type steeds meer de econoom. De heersers van nu zijn eigenlijk handlangers van de economische mens. Al dat wat in het recht en de wetten is vervat, is doordrengd van ideeën van economen. Vanaf de 19e eeuw is ook de bankierachtige mens als heersertype op het toneel verschenen en sindsdien wordt er alleen maar een orde neergezet, die eigenlijk door de geldeconomie alle verhoudingen toedekt. En als de mens niet doorheeft dat hij naast deze door de econoom en de bankier neergezette economische orde, de rechtsstaat en het geestelijke organisme op een driegelede wijze moet neerzetten, zal in het niet doorzien hiervan, Ahriman ook een wezenlijk middel vinden voor de triomf van zijn incarnatie. Hier komt nog bij dat bepaalde geheime genootschappen deze middelen toepassen, en ze tegenwoordig volop hun voorbereidingen aan het maken zijn, zodat de incarnatie van Ahriman op de voor hem juiste wijze op aarde zal kunnen plaatsvinden.(20)
Nadere herkenningsfenomenen in de wereld: de 1e Wereldoorlog , het IMF en de Wereldbank
Ahriman wil natuurlijk de heerschappij over de gehele aarde en mensheid, en zijn richting daaraan geven. Naast boven beschreven middelen is er nog meer voor nodig. Zoals in mijn artikel in Bruisvat nr. 1 is uiteengezet, zijn de Engelssprekende volkeren (de VS en het VK in het bijzonder) hiertoe een geschikt middel. Zijn incarnatie dient ook in Amerika plaats te vinden.
De eerste Wereldoorlog is het begin door welke de Angelsaksische Loges van de VS en het VK de wereldmacht proberen te grijpen, als vehikel van Ahriman. De werkelijke achtergronden zijn dan ook te vinden in de uitgangspunten en doelstellingen van deze wereldwijd leidinggevende loges (die alle loges van alle landen verenigde in de Grand Lodge in 1717). Voor het bereiken van die uitgangspunten en doelstellingen is deze oorlog door hen voorbereid en uitgelokt.(21) Hun uitgangspunt is dat de huidige 5e cultuurperiode (1417-3577) toebehoort aan de Engelssprekende volkeren en dat aan het einde ervan alles doordrongen moet zijn van hun cultuur, uitmondend in hun eindeloze heerschappij over de wereld. De doelstellingen (om dit te realiseren) van de internationale Grand Lodge zijn de invoering van de (sociaal-) democratie (in de vorm van de vrijmetselaars Wereldrepubliek(22) en de doorvoering van het nationaliteitsprincipe (23,VN). Hierdoor moeten de Midden-Europese koningshuizen verdwijnen.(24) Direct hiermee samen hangt het creëren van een wereldwijde commercieel-industriële wereldheerschappij, aan de hand van het creeëren van een tweedeling in de wereld(25) vanuit een grondbeginsel van commercie, namelijk dat je inkoop en verkoop moet hebben, anders kan je een dergelijk wereldomvattend stelsel niet neer zetten.
Het is overigens wel de bedoeling in deze cultuurperiode dat het materialisme opgeld doet. Maar juist voor de vormgeving hiervan worden door bovenbedoelde loges occulte impulsen, occulte principes als bevorderende motoren gebruikt. Men wil dus niet alleen met die krachten die de fysieke wereld biedt, de wereld-heerschappij grondvesten, maar dat doen aan de hand van onzichtbare occulte middelen. Die worden dan zo niet aangewend voor het heil van de gehele mensheid, maar alleen voor die van een bepaalde groep.(26)
Duitsland begon tegen het einde van de 19e eeuw en aan het begin van de 20e steeds meer een bedreiging te vormen voor Engeland om internationaal een sterkere economische mogend-heid te worden. Daardoor dreigde ook het gevaar dat de Duitse cultuur wereldwijd zou kunnen floreren.(27) Tekenend zijn de ventileringen in de Engelse pers in dit verband, zoals die met het kopje ‘Ware buitenlandse politiek’: “Onze grootste concurrent in handel en verkeer is tegenwoordig Duitsland. In geval van een oorlog met Duitsland zouden we in een positie komen, waar veel te winnen en niets te verliezen is”.(28) Duitslands totale buitenlandse handel naderde in 1913 heel dicht die van Engeland en de winsten in allerlei takken waren aan Duitse zijde vele malen groter als die van Engeland.(29)
Verder was aan het volgende te zien dat Engeland voorbereid was op de uitbraak van deze oorlog. Het heeft er namelijk zorg voor gedragen dat de pond qua waarde-stabiliteit ingedekt was. Het gaf aan zijn gevolmachtigde banken in onder andere New York, Amsterdam, Zwitserland, Spanje en Skandinavië hoge kredieten, die daarvoor werden benut, en zij konden zo bij drei-gende koersdalingen als kopers optreden om de koers stabiel te houden. Duitsland daarentegen liep achter de feiten aan en verloor door koersdalingen tien tot honderden miljoenen DM. Engeland (en ook Frankrijk) begon ook zijn buitenlandse tegoeden naar Engeland te halen. Daarbij is het opmerkelijk dat in de maand juli 1914 vlak voor de uitbraak, wereldwijd alle effektenbeurzen gesloten werden, met uitzondering van die van Genève en Lausanne, en dat alleen Engeland de koers van zijn munteenheid, ondanks 41/2 jaar oorlog, stabiel wist te houden, terwijl in alle andere landen de koers van (papier)geld schade berokkende. Hieruit blijkt hoe zeer Engeland laat merken zich van zijn plaats als wereldbankier te willen verzekeren.(30)
Kenmerkend zijn de gevolgen voor Duitsland van deze Wereldoorlog. Er werd op 11.11. 1918 een wapenstilstandsverdrag gesloten(31) waar Duitsland zijn schuld aan de de uitbraak van de oorlog moest bekennen, en werd het gedwongen tot gigantische afdrachten en een afbetalingsbedrag van 375 miljard DM, door de 3% rente uitkomend op 463 miljard.(32)

Zoals gezegd komt eind 19e eeuw de “bankier” ook op het toneel als heersende mens. De VS en het VK zijn daar zeer wel in bedreven. Duitsland lijkt hun eerste slachtoffer te zijn geworden. Het is derhalve niet vreemd dat zij de grote propageerders van ‘Democracy’ zijn. De structuren van de vertegenwoordigende democratie (zeker in de VS en het VK, waar alle parlementsleden vrijmetselaar zijn) zijn juist zo dat er altijd een paar mensen aan de touwtjes trekken, en de anderen worden getrokken. Het is het werkzaamste uitbuitingsinstrument van het kapitalisme en is voor de uitbuiters de beste verdediging tegen een opstandig volk.(33) Het is dan ook zeer interessant om te kijken naar de Federal Reserve banken van de VS. In 1913 is de Federal Reserve Act gesloten op (NB) kerstnacht. Dit gebeurde door 2 senatoren, tesamen met President W. Wilson (alle andere senatoren waren op kerstvakantie, en kwamen bij terugkomst te staan voor gedane zaken die geen keer namen). Gevolg hiervan was dat de Ameri-kaanse financiële top de US Dollar in handen kreeg. Zij kunnen geld scheppen uit het niets. Dit gaat als volgt: “Deze bankiers konden zo de staatsdrukkerij ingaan, en bij wijze van spreken een 50.000 dollar-biljet laten drukken. Daar betaalden ze dan 2/3 penny voor. Dan gingen ze naar de schatkamer en kochten met dat biljet een staatsobligatie voor 50.000 dollar. Dan zetten ze deze obligatie om in cash. Overigens moest aan hen nog wel de rente worden betaald. Vervolgens potten ze deze 50.000 dollar op en benutten het als dekking voor de uitlening van 1.500.000 dollar tegen 6% jaarlijkse rente”.(34) Dit recht komt toe aan de leden van “The Open Market Committee”. Deze heeft 12 leden die allen naar de belangen van de commerciële handelsbanken handelen.

Federal Reserve Headquarters in Washington

De activiteiten van dit comité worden als de belangrijkste in het hele Federal Reserve-system betiteld. Vanaf 1980 heeft het Federal Reserve-systeem ook de controle over de 9.000 andere commer-ciële banken in de VS. Het Amerikaanse congres, de staat of de regering heeft geen enkele controle-functie ten aanzien van deze banken, die zogenaamd de centrale banken van de VS genoemd worden. Daarbij zijn ze van elke inkomstenbelasting vrijgesteld.(35) Een dergelijk systeem hanteert ook de Bank of England. Lord Stamp, oud-directeur van deze bank zegt: “Het moderne banksysteem maakt geld uit het niets. Dit proces is waarschijnlijk het meest ongelofelijke stukje goochelwerk dat ooit was uitgevonden...”. Gevolg van dit alles is dat 97 % van al het circulerende geld eigendom is van de banken.(36) Dit is niet vreemd omdat banken nog geen 10 % van de leningen die ze uitgeven hoeven te dekken. De Bank of Engeland is voor 50 % eigendom van de staat, zonder zeggenschap (certificaten), en voor 50 % van onbekende commerciële banken. In het Engelse parlement is het nota bene verboden om vragen te stellen over deze bank.
Aan het einde van de 2e Wereldoorlog werd onder auspiciën van de VN in oprichting, in Bretton Woods het IMF gecrëerd. Doel: een internationale bank voor wederopbouw en ontwikkeling, bevordering van de wereldhandel en productie-toename. Tegelijkertijd werd de Wereldbank opgericht. Dat dit een middel voor verkrijgen van wereldmacht is (voor de loges, c.q. Ahriman) moge uit het volgende blijken.

Bretton Woods 1944: de oprichting van IMF en Wereldbank door 44 landen

De IMF en de Wereldbank([37],verder IMF/WB) vormen een machtige internationale bureaucratie, waarvan de politieke macht niet bij hen ligt of het merendeel van hun aandeelhouders (de regeringen van de landen), maar zij zijn regelende organisaties, opererend binnen het kapitalistische systeem en geven gehoor aan dominante economische en financiële belangen. Centraal staat voor hen de mogelijkheid om toezicht te houden op nationale economieeën door de opzettelijke manipulatie van marktwerkingen. Tegenwoordig zijn de nationale economieën aan elkaar gekoppeld, commercieel bankieren en bedrijfseigendom (gecontroleerd door zo’n 750 multinationals) overstijgen economische grenzen, is de internationale handel geïntegreerd en zijn financiële markten wereldwijd verbonden door computers. De golf van fusies heeft de weg vrijgemaakt voor de versteviging en samensmelting van deze nieuwe generatie, met onder meer institutionele beleggers, aandelenhandelshuizen en grote verzekeringsmaatschappijen.
In de ontwikkelingslanden is de last van buitenlandse schuld 2 triljoen US dollar, en zijn complete landen gedestabiliseerd als consequentie van de ineenstorting van de nationale munteenheden, vaak resulterend in het losbarsten van sociale strijd, etnische conflicten en burgeroorlogen. Het internationaal aangenomen macro-economische management speelt een centrale rol in de opkomst van een nieuwe economische wereldorde, die gekenmerkt is door de overdracht van de nationale economiën. De greep op de voormalige kolonies is verstevigd, de voormalige Oostblok-landen zijn in de sfeer van de wereldmarkt gebracht, en de regionale handelsstructuren zijn daar afgeschaft en een groot gedeelte van de industriële basis (die voorheen de interne markt voorzag) is ontmanteld.
De institutionele mechanismen in de ontwikkelde landen zijn anders dan die in de 3e wereldlanden. De IMF/ WB hebben hier geen belangrijke rol gespeeld in “beleids-surveillering”, omdat de kredietverschaffers in het Westen zelf die druk neigen uit te oefenen zonder tussenkomst van deze twee. Door de ophoping van grote overheidsschulden in westerse landen aan de financiële en bank-belangenbehartigers verkregen deze politieke macht, alsook de macht om de regering aangaande het economische en sociale beleid te dicteren. Daarbij zijn de statuten van de zogenaamde centrale banken in de ontwikkelde en ontwikkelingslanden aangepast om te kunnen voldoen aan de eisen van de financiële markten. De centrale banken staan steeds meer onder het beheerschap van de schuldeisers van een land. In de 3e wereld en Oost-Europa worden de banken grotendeels gereguleerd door het IMF. In het Westen zijn centrale banken onafhankelijk en worden afgeschermd van politieke invloed. Dit betekent dat de nationale schatkist steeds meer is overgeleverd aan de genade van de commerciële schuldeisers, en dat de centrale bank volgens zijn nieuwe statuten niet kan worden gebruikt om krediet te verschaf-fen aan de staat. Zo ook artikel 104 van het Verdrag van Maastricht: “De centrale bank is in het geheel niet gehouden om de regering van krediet te voorzien, de centrale bank kan niet gedwongen worden om zulk krediet te verschaffen”. Daarom zijn deze statuten direct de oorzaak van de vergroting van de publieke schuld in de handen van commerciële financiële en bankinstellingen.(38) In de praktijk opereert de centrale bank als een autonome bureaucratie (hoeft geen verantwoording af te leggen aan de regering of het parlement) onder het beheerschap van de private financiële en bankbelangen, die het monetaire beleid dicteren. Dus machtige financiële actoren hebben niet alleen de mogelijkheid om geld te scheppen (zoals de Federal Reserve en Bank of England banken) en te verplaatsen zonder beletsel, maar ook om de rente-voeten te manipuleren, en de devaluatie van munteenheden te versnellen. Dus de centrale banken kunnen niet langer voor het publieke belang het scheppen van geld reguleren.

Seattle 1999

Verder spelen goedkope arbeidskosten een belangrijke rol. De door het IMF gesponsorde Structurele Aanpassings Programma’s (SAP’s) hebben een beslissende rol gespeeld in het reguleren van arbeidskosten in een groot aantal landen. Deze minimalisering van arbeidskosten ondermijnt de uitbreiding van consumenten-markten, c.q. de verarming middels de hervormin-gen bevordert een ingrijpende daling van koopkracht. Deze daling slaat door op de productie en zorgt voor binnenlandse fabriekssluitingen en faillissementen. Onderwijl is er de beweging naar globale overproductie en afname van de vraag van consumenten. Hierdoor kunnen de multinationals en handelshuizen hun markt vergroten door gelijktijdig de binnenlandse productiebasis van ontwikkelingslanden te ondermijnen of vernietigen, dat wil zeggen die gericht is op de interne markt. Zodoende wordt de exportstijging in ontwikkelingslanden toegekend aan de afname van de interne koopkracht. De “opkomende markten” worden zo dus geopend door de gelijktijdige ontheemding van een bestaand productiesysteem, kleine en middelgrote ondernemingen worden gedwongen in faillissementen of verplicht om voor een wereldwijde distributeur te produceren, staatsbedrijven worden geprivatiseerd of gesloten, en onafhankelijke landbouwproducenten verarmd.
In de ontwikkelingslanden zijn vanaf de jaren ‘80 grote delen van de schulden van grote bedrijven en commerciële banken uitgewist en omgezet in publieke schulden. Tegelijkertijd hebben multilaterale en bi-laterale leningen aan hen de mogelijkheid verzekerd om de commerciële banken terug te betalen, waardoor de commerciële schuld werd omgezet in een officiële staatschuld. In het hart van de huidige economische situatie staan dus de markten voor publieke schulden, waar honderden miljarden $ aan staatsobligaties en schatkistpromesses dagelijks worden verhandeld.
Een interessant fenomeen om vervolgens naar te kijken zijn de zogenaamde hongersnoden in Afrika. Die komen niet door een tekort aan voedsel. Integendeel, deze worden aangespoord door een wereldwijde overspoeling van onder andere graan. Graan uit de VS wordt systematisch gebruikt om de plattelandsmensen en de nationale landbouw te destabiliseren en te vernietigen. Juist de SAP’s van de IMF/WB hebben een directe relatie met het proces van hongersnoodvorming omdat het systematisch alle categorieën van economische – plattelands- en stedelijke – activiteit on-dermijnt, die niet direct de belangen van de wereldmarkt dienen. Kenmerkend is dat de “voedselhulp” terecht kwam bij landen die min of meer zelfvoorzienend zijn wat betreft voedsel. Bijvoorbeeld Somalië. Somalië was tot in de jaren ‘70 zelfvoorzienend in voedsel. Het was een herders-economie, gebaseerd op (ruil)handel tussen nomadische herders (50 % van de bevolking) en kleine boeren. Handel in levend vee droeg bij aan 80 % van de inkomsten tot aan 1983. De interventie van de IMF/WB in begin jaren ‘80 leidde tot het verergeren van de crisis van de Somalische landbouw. De economische hervormingen ondermijnden de tere (ruil)handels relatie tussen de nomaden en de plaatsgebonden economie. Een erg strak versoberingsprogramma werd de regering opgelegd, grotendeels om gelden te verkrijgen om de buitenlandse schuld af te betalen (die voornamelijk aan het IMF zelf was). Door de SAP werd Somalië’s afhankelijkheid van graan versterkt. Vanaf midden jaren ‘70 tot midden jaren ‘80 werd de voedselhulp vervijftienvoudigd. Gecombineerd met de toegenomen commerciële import, leidde deze instroming van goedkoop overschot aan tarwe en rijst dat op de binnenlandse markt werd verkocht - door de regering nota bene - tot de vervanging van de locale producenten, als ook tot de grote verschuiving in voedsel-consumptie-patronen, ten nadele van de traditionele gewassen (mais en gierst). De devaluatie van de Somalise Shilling (opgelegd door de IMF in juni ‘81) werd gevolgd door periodieke devaluaties, die leidde tot de verhoging van de prijzen van benzine, mest en landbouwbenodigdheden. De koopkracht van de stedelingen zakte dramatisch, krediet-verleningsprogramma’s van de regering werden gesnoeid, de infrastructuur stortte in, de graanmarkt werd gedereguleerd, en de voedselhulp leidde tot de verarmoeding van de boeren. Het beste land werd vervolgens door vriendjes van de regering gebruikt voor de verbouwing van exportproducten, zoals fruit, groenten, olie-zaden, katoen en tabak. Begin jaren ‘80 gingen de prijzen omhoog van vee, door de daling van de munteenheid. De gezondheid van de dieren ging snel achteruit, mede door de vercommercialisering van water en de medicijnverstrekking, en het achterwege laten van het onderhoud van water en weidegrond. Gevolg: de kudden werden gedecimeerd, inclusief de herders. Deze eliminatie van de herders kan ook gezien worden als het achterliggende doel van IMF/WB. Volgens de WB zijn aanpassingen in de omvang van de kudde in elk geval heilzaam omdat de herders gezien worden als een reden voor milieuverontreiniging (Jaja, tuurlijk). De herstructurering van het uitgavenpatroon van de regering onder supervisie van de IMF/WB speelde ook een cruciale rol in de vernietiging van de landbouw. De uitgaven hieraan gingen vanaf midden jaren ‘70 met 85 % omlaag. Er werden strakke doelen opgesteld wat betreft het begrotingstekort. Daarbij gingen de financiële donors steeds meer voedselhulp sturen (in plaats van kapitaal en productiemiddelen), die dan weer door de regering werden verkocht, dat voor hen zo de hoofd-inkomstenbron werd, waardoor zij de donors in staat stelden de controle te krijgen over het gehele begrotingsbeleid. Ook werden deze economische hervormingen gekenmerkt door de desintegratie van de gezondheidszorg en onderwijsprogramma’s. In 1989 waren de uitgaven voor de gezondheidszorg gedaald met 78 %, in vergelijking met die van 1975. Verder was het halve onderwijssyteem ingestort. Een dergelijke gang van zaken speelt bij meer dan honderd landen die onder het juk van de SAP’s van het IMF/WB vallen.

Conclusie

Medusa is dus tegenwoordig her en der te traceren. Het typische aan de laatste schets is dat het verdacht veel lijkt op een wereldcommunisme. Communisme gaat uit van 3 principes: materialistische geschiedenisopvatting, het principe van de meerwaarde en het principe van de klassenstrijd. Vooral de laatste twee zijn in het bovenstaande aan bod gekomen. Steiner zegt over de laatste dat die woedt in de Britse ziel.(39) Dat blijkt. Hij zei ook dat het op een strijd tussen Bolsjewisme en driegeleding van het sociale organisme zal aankomen. Dat blijkt ook, want de driegeleding heeft nog nergens echt voet aan de grond gekregen. In het bovenstaande verhaal speelt geld een beslissende rol. In verband hiermee kun je zeggen dat de driegeleding een extensie behoeft, elk binnen de eigen geleding [van economie (broederschap), politiek (gelijk-heid) en geestesleven (vrijheid)]. Die van de economie behoeft er een die zich uit in de behoeftensfeer, huizend in ons etherlichaam, daar waar onze driften leven. Dit driftleven is veelal nog ongelou-terd. Dit behoeftenleven heeft te maken met de twaalf levensgebieden die bestreken worden door de horoscoop-huizen. Geld is juist iets wat sterk op ons driftleven werkt. We kunnen ons erin verliezen in de zoektocht naar zekerheid of het als doel van ons leven maken, denkend dat we er vrij door worden (wat vaak geen innerlijke vrijheid behelst) en vandaar uit enorm opgaan in het oneindige pallet van invullingen vanuit ons begeerteleven. Door die behoeften vanuit het instinctieve, opwellend in die levensgebieden, steeds bewuster te krijgen, vanuit ermee samenhangende idealen, kunnen we ook de economie doorgeestelijkt vorm gaan geven.(40) Zo kan de oplossing van de verzoeking die Ahriman aan Christus deed in de woestijn “maak van deze stenen brood”, waaraan de economie ten grondslag ligt, langzaamaan door de mensheid worden opgepakt.

Noten

1. GA 346, 16e voordracht.
2. Eerste stappen daartoe zullen hem ook lukken, zodat in de wetmatigheden van de natuur wanorde wordt aangebracht, GA 346, 11e voordracht.
3. Giuseppe Maria Sesti, The Glorious Constellations. Manly Palmer, Astrological Keywords.
4. Zie voor de uitwijding over dit onderwerp: Signs in the heavens, Starfire Three, Book One, Sunshine Press Publications, Hygiene, CO, USA.
5. Zie hoofdstuk 3.B.III van Wetenschap Anders, door N. de Jong.
6. Wellicht te zien in het over zijn hoogtepunt heen verkerende Jodendom. De Joden waren toen niet meer die mensen die op basis van hun fysieke lichaam tot hun geweldige helderziendheid konden komen, maar waren erin verhard, zoals de Farizeeërs, met Caiaphas in de hoofdrol, GA 148.
7. Verhelderend werkt het om de Sterrenbeelden in ogenschouw te nemen naar hun vormgebaar. Zo heeft Perseus als vormgebaar een opwellende tendens omhoog, een streefkracht naar het licht, zie Wetenschap Anders, N.M. de Jong, hfdst. 5.b.1.
8. Het orakel zei dat ze een zoon zou krijgen die zijn grootvader zou doden, staand voor de volledige omvorming van de erfelijke stroom.
9. Haar gorgonen zusters staan resp. voor het voelen (Euryale, dat wijd uitdijend betekent) en het willen (Steno, hetgeen sterk betekent).
10. Hierin kan men zien dat in deze mythe ook een weten te voorschijn komt over het intellectuele. Het is zelf alleen maar een spiegelbeeld. Er zit geen werkelijkheid in. Het wordt door ons fysieke deel, te weten de hersenschors te voorschijn geroepen, als een spiegelbeeld van de geest, maar is niet de geest zelf.
11. Jezus had ook 42 paren voorouders, zie het begin van het Mattheüs-evangelie.
12. Een sterrenbeeld dat samenhangt met onze oude helderziende vermogens. Het gevaar zit hem hierin dat de fysieke activiteit van het denken, welke het verstand heeft bewerkstelligd, aan zichzelf overgelaten tot verzwelgen, c.q. uitdrogen van de ziel kan leiden, omdat men denkt op basis van het levenslichaam, en het mogelijk is dat de ziel hier niet actief bij betrokken is.
13. Zie Het Mattheüs-evangelie, R. Steiner, 10e voordracht.
14. De betekenis van het tijdperk van Abraham was dat de oude helderziendheid verdween en dat de mensen een godsbewustzijn werd geschonken, dat nauw samenhing met de menselijke vermogens. Wat de mensen uit dit godsbewustzijn konden putten, dat aan de menselijke hersenen is gebonden, is inmiddels ten volle verbruikt, en er valt hier echt niet veel meer te winnen, Het esoterische Christendom, R. Steiner, 5e voordracht, Uitgeverij Vrij Geestes-leven, WV-C3.
15. Het esoterische Christendom, R. Steiner, 5e voordracht WV-C3.
16. Genesis 19:1-29.
17. Onderzoek heeft uitgewezen dat in Nederland 40 % van de beroepsbevolking RSI klachten heeft.
18. Denk ook aan de honderden rondom de aarde zwevende satellieten.
19. Zoals Lucifer in het 3e millenium voor Christus een incarnatie in China (het Oosten) heeft gehad en Christus in het jaar 29 (in het Midden), zo heeft Ahriman kosmisch gezien ook het recht op een incarnatie in het Westen. Steiner doelt er zelfs op dat het heel goed mogelijk is dat deze incarnatie al direct aan het begin van het 3e millenium kan plaatsvinden, zie Heinz Herbert Schöffler, Rudolf Steiner’s Millenium Prophecies.
20. Dit houdt ongetwijfeld direct verband met het feit dat toen Michael in de 15e/16e eeuw in de geestelijke wereld een bovenzinnelijke school stichtte, Ahriman in onderaardse lagen zijn school opzette om daar al de zijnen op zijn komst in het begin van het derde millenium voor te bereiden, GA 240, voordracht van 20.07.24. Zie verder voor deze paragraaf o.a. GA 193, 9e + 10e voordracht.
21. Zie GA 173, 174 van R. Steiner en “Die Entente Freimaurerei”, van Karl Heise, 3e druk.
22. Opmerkelijk is dat midden in de 1e W.O. de Volkerenbond op een congres van vrijmetselaars van 28 tot 30 juni in Parijs door vrijmetselaars werd gepropageerd. Dit te meer omdat de huidige Verenigde Naties eruit is voortgevloeid. “Er moet een Volkerenbond gecreëerd worden, die oorlogen in de gaten zal houden. Dit plan, dat een in details uitgewerkt ontwerp voor een Volkerenbond bevat, werd door het congres eenstemmig goedgekeurd”. Bron: Internationales Freimaurerlexikon, Eugen Lennhof/Oskar Posner, pag. 1656.
23. Deze zin is een citaat van de vrijmetselaars zelf die de “Badische Beobachter” op 31.5.1917 opnam. Uit Karl Heise; Die Entente Freimaurerei. NB. ook het 2e middel van Ahriman in de vorige paragraaf.
24. Een interessant citaat in dit verband w.b. Amerika’s insteek is er een in “Havas”, m.b.t. tot de Amerikaanse oorlogsverklaring. “Washington, 6.4.1917 ... Het interessantste was het debat in de senaat, als Williams ... verklaarde dat als de VS zich eenmaal in de oorlog mengde, deze moesten voortzetten totdat die huizen van Hohenzollern en Habsburg ontroont zijn...”. Overigens veranderde het Engelse koningshuis haar ware achternaam “Von Battenburg” (=Duits) tijdens de 1e Wereldoorlog snel in Windsor.
25. Volgens de in de loges vanaf het einde van de 19e eeuw gehanteerde kaart van hoe Europa er na de oorlog uit moest zien, lag de scheiding qua invloedssfeer bij de Rijn. Denk aan het ijzeren gordijn en de koude oorlog.
26. GA 174, 20e voordracht.
27. Kijk b.v. tegenwoordig hoe de Amerikaans-Engelse “cultuur” wereldwijd overheersend is.
28. Uit het Londonse weekblad Saturday Review, 24.08. 1895; Karl Heise, Die Entente Freimaurerei, 3e druk. Verder zijn er nog meer opmerkelijke achtergronden, zie bv. GA 173 en GA 174.
29. Zie verder voor een uitgebreide specifieke opsomming: Die Entente Freimaurerei, Karl Heise, p. 29+30.
30. Uit “Die Devisenpolitiek im Weltkriege”, van dr. Charles Blankart.
31. Ook is het opvallend dat na WO II pas na de val van de muur in 1989 vredesbesprekingen hierover zijn opgestart en dat pas vanaf 1993 er een vredesverdrag is.
32. Zie voor uitgebreide waslijst: Brüder des Schattens, Heinz Pfeiffer, blz. 97 e.v..
33. GA 177, 14e voordracht.
34. Uit Brüder des Schattens, H. Pfeiffer; een citaat van Wycliffe B. Vennard op blz. 117/118.
35. Idem noot 31, blz 118/119.
36. Zie : ‘The Grip of Death,’ door Michael Rowbotham en ‘Monetary reform not monetary union’, door de British Association for Monetary Reform. Vandaar ook dat Mayer Anselm Rotschild (een van de machtigste bankiers ter wereld) zei: “Geef mij het recht, het geld van een land uit te geven en het interesseert mij niet meer, wie de wetten maakt”.
37. Voor onderstaande beschouwingen over het IMF/WB: ‘The Globalization of Poverty’, Michel Chossudovsky.
38. Deze aflossing van de publieke schuld vindt dus vnl. plaats door de belastingafdracht van burgers. In de VS was de belasting, afgestaan door bedrijven, in 1980: 13,8 % en in 1992: 8,3% van de totale belastinginkomsten. Zie: The Globalization of Poverty, Michel Chossudovsky.
39. GA 174, 20e voordracht.
40. Zie Wetenschap Anders, door N.M. de Jong.

Uit: Bruisvat No. 3.

Terug naar Archief

Terug naar Sampo home